Opinion

Weg met de grenscontrole tussen theorie en praktijk

Wat doen de meeste young professionals fout? Dat was de vraag die ik begin dit jaar tijdens mijn stage onderzocht. Het antwoord? Volgens de oude rot blijven ze hangen in theorie; maken afgestudeerden abstracte plannen die in de praktijk op de plank blijven liggen. En toch: elke universiteit pronkt met hoe ze hecht aan theorie. Hier lijkt iets aan de hand.

Vorige week dacht ik tijdens een vakevaluatie aan mijn onderzoek terug. Onze docent had een debat georganiseerd, waarin iedereen die dat wilde wat over haar kon zeggen. Een meisje links van me meldde de praktische toepassing te missen. De docent gaf haar gelijk en noemde de combinatie met praktische voorbeelden moeilijk. Ze wilde doorgaan over van boven opgelegde leerdoelen, maar werd onderbroken door een andere student. Die zuchtte en zei toen: “Daarvoor zit je toch op de universiteit…?”, met drie duidelijk hoorbare puntjes.

Ik vond dat raar. Theorie is geen ongrijpbaar iets waar van de buitenwereld afgesloten professors elitaire stukken mee schrijven. Onderzoek en praktijk kunnen niet zonder elkaar. Het één is gebaseerd op het ander; alleen samen leiden ze tot echt begrip. Natuurlijk leer je op een universiteit geen metselen, maar zeggen dat afgestudeerden binnen een vacuüm van academische definities moeten blijven is het andere uiterste. Ik zie theorie als manier om de wereld mee te begrijpen en verbeteren, niet als doel op zich en boven alles.

De baas wil niet horen over Kant, maar alleen of een gemaakte beslissing ethisch te verantwoorden is

De meeste studenten gaan immers niet het onderzoek in. Die komen terecht bij bedrijven, waar ze worden gewaardeerd om hun manier van denken. De baas wil niet horen over Kant, maar alleen of een gemaakte beslissing ethisch te verantwoorden is. Theorie is enkel de basis — analytisch denken, daar gaat het om. Kennis is belangrijk als achtergrond, maar bedrijven zoeken concreet en praktisch advies om een bepaalde situatie mee op te lossen. Je ogen dichtdoen en denken dat theorie de Titanic wel van een ijsberg redt, werkt niet.

Dan zijn er als vanzelfsprekend nog de afgestudeerden die wel het onderzoek ingaan, al geldt voor hen hetzelfde: empirisch onderzoek draagt, naast aan kennis, net zo goed bij aan de praktijk. Een bedrijf moet er wat mee kunnen — of in elk geval het gevoel krijgen dat de wetenschap niet steeds verder de lucht in zweeft. Zoals iemand in mijn onderzoek zei: “Ik wil voorkomen dat mensen heel jong op heel beleidsmatige functies terechtkomen en dan lijvige nota’s gaan produceren die blijven steken in theoretische beschouwingen.”

Oftewel: het verschil tussen theorie en praktijk wordt gezien als tegenstelling, maar is dat niet. De twee zijn van elkaar afhankelijk. Stellen dat de één meer bestaansrecht heeft dan de ander, is een discussie zonder nut. Het is nu aan docenten als de mijne, die durven zeggen dat hun vakken wel wat meer praktijk kunnen gebruiken, de taak om de balans binnen universiteiten terug te vinden.

Cover: Alessio Lin

Reacties

reacties

Koen van Cooten
Koen (22) is masterstudent Communicatiewetenschap en schrijft al van kinds af aan sterke verhalen. Hij kan met bijna iedereen overweg, behalve mensen die pizza frikandel speciaal een goed idee vinden. Daar is gewoon wat mis mee. Voor Medium slingert hij artikelen het internet op over interne communicatie, politiek gespar en marketing waar mensen echt wat van kunnen vinden.

You may also like

Comments are closed.

More in Opinion