OpinionPolitics

Leeuwen hoeven niet langer te worden beschermd

Laten we het even hebben over dieren. Ja, jij en ik. Over leeuwen, om precies te zijn. Volgens de laatste schatting lopen er daar nog ongeveer 20 duizend van rond. Schokkend hoor allemaal, maar is dat echt iets waar we ons op dit moment als mensheid druk om moeten maken? “Ja”, zeg jij. “Nee”, zeg ik. Want verhoudingsgewijs vormen ze nog geen procent van het hele dierenrijk. En dat geeft te denken: voor zo weinig beesten hoeven we toch geen moeite te doen? Het merendeel van de dieren gedijt toch prima zonder hen? 

Als je denkt dat mijn argumentatie hier wel heel erg leunt op emotioneel in plaats van logisch redeneren, dan ben je op de goede weg. Want natuurlijk wil ik de leeuwen die nog onder ons zijn in leven houden. Kom op zeg, ik heb als kind de ogen uit mijn hoofd gehuild bij de sterfscènes van Mufasa en Aslan. Mijn geweten zou het echt niet aankunnen nog een prachtdier als dat de dood in te sturen. Wat ik met het verhaal over leeuwen dan duidelijk wil maken? Dat we het waarderen van diversiteit onder dieren vreemd genoeg wel vanzelfsprekend vinden, maar onder mensen een stuk minder.

Want als een relatief kleine groep mensen te kennen geeft zich bedreigd te voelen, worden ze vrijwel meteen opzij geveegd met een soort meerderheid-zegt-nee-retoriek. Moet Piet van kleur veranderen met het oog op jouw en mijn koloniaal verleden? Nee, zwart zal hij blijven, zo antwoordde 80 procent van de ondervraagden. Willen we LGBT’ers op straat zien zoenen? Nee, want ze hoeven hun anders-zijn niet in ons gezicht te wrijven. En de emancipatie van vrouwen — die is helemaal doorgeslagen; beter springen we op de barricade om mannen te beschermen en de feminisering van de samenleving postnataal te aborteren.

Het complete gelijkheidsbeginsel wordt voor het gemak even vergeten

Wat al deze generaliserende argumenten met elkaar gemeen hebben is een creatief begrip van hoe een democratie werkt. Het Nederland van jou en mij en hier en nu lijkt namelijk meer te hechten aan utilitarisme dan democratie, oftewel: we zijn vooral gericht op het bereiken van het meeste geluk voor de grootste groep. Het complete gelijkheidsbeginsel, waarin is vastgelegd dat elke burger gelijke rechten en een gelijke behandeling verdient, wordt voor het gemak even vergeten en maatschappelijk ongeldig verklaard.

“Ja, maar…”, hoor ik je zeggen, “hoeveel schade kan een meerderheid die iets anders wil dan een minderheid nou eigenlijk veroorzaken?” Voor het gemak pakken we er een net zo onschuldig lijkend voorbeeld bij. Stel dat je naast Messi in het ziekenhuis ligt en hij plots een donorhart nodig heeft. Mag een arts jou dan openritsen omdat het gevoetbal van Lionel meer mensen van geluk voorziet dan jij met je hele leven? “Tuurlijk”, is het antwoord van het utilitarisme, “jouw dood brengt de massa het meeste geluk.” Snap je een beetje waar ik heen wil en waar een democratie verschilt van het hebben van een meerderheid?

Het is daarom de moeite waard voordat je een argument vol passie begint met “De meerderheid vindt…”, eerst even na te gaan of er geen burgerrechten in het geding zijn. Want hoewel het vertrouwen in de politiek en allerlei andere instituties relatief en steeds verschillend mag zijn, vormen burgerrechten een absolute standaard waaraan in geen geval mag worden getornd. Heeft een minderheid het gevoel dat haar leven in ons land geweld wordt aangedaan, dan zijn we ze het op zijn minst verschuldigd om te kijken of inbreuk wordt gemaakt op hun rechten, nog voor we de dichtstbijzijnde megafoon pakken.

Zullen we dat afspreken, jij en ik?

Disclaimer: merk op dat de auteur geen positie inneemt in welk maatschappelijk debat dan ook en alleen commentaar geeft op het gebruik van een argument.

Cover: WenPhotos

Reacties

reacties

Koen van Cooten
Koen (22) is masterstudent Communicatiewetenschap en schrijft al van kinds af aan sterke verhalen. Hij kan met bijna iedereen overweg, behalve mensen die pizza frikandel speciaal een goed idee vinden. Daar is gewoon wat mis mee. Voor Medium slingert hij artikelen het internet op over interne communicatie, politiek gespar en marketing waar mensen echt wat van kunnen vinden.

You may also like

Comments are closed.

More in Opinion