Interview

Betteke van Ruler: “Journalistiek studeren? Dat ging er bij mijn ouders niet in!”

Al 49 jaar lang houdt Betteke van Ruler (68) zich met niets anders bezig dan voorlichting en communicatie. Met haar liefde voor taal en negens en tienen voor Nederlands op de middelbare school,  was ze na jaren werken toch vastberaden om op latere leeftijd nog de studie Communicatiewetenschap te gaan volgen. Ze werd hoogleraar, schreef tientallen boeken en haar communicatietheorieën zijn voor velen van ons bekend.

Tien minuten voor de afgesproken tijd ontmoeten we de gesoigneerde mevrouw van Ruler op de campus van Roeterseiland. “Wat is het hier veranderd, zeg!” zegt ze opgewekt nadat de handen zijn geschud. Met zijn drieën bewegen we ons al kletsend richting de Brug in het C-gebouw. We nemen plaats aan een lange tafel die uitzicht biedt op onze mooie stad Amsterdam.

U was in eerste instantie geïnteresseerd in een opleiding journalistiek, maar uw ouders vonden dat wat radicaal, waar kwam dat vandaan?
“Toen ik klaar was met het gymnasium bestond de School voor Journalistiek in Utrecht net. In het eerste jaar hadden de studenten het daar heel bont gemaakt, waardoor het imago mijn conventionele ouders niet echt aansprak. De opleiding was heel links georiënteerd, normatief en het was algemeen bekend dat het een gigantische bende was op die school. Bovendien had mijn moeder Rechten gestudeerd, dus de keuze werd voor mij gemaakt. Ik wilde wel Nederlands studeren, want daar was ik heel goed in, maar dan zou ik volgens mijn moeder voor de klas komen. De keuze was dus Rechten net als mama, of Theologie net als mijn vader en al mijn oudere broers. Het werd al gauw duidelijk dat Rechten in Utrecht mijn ding niet was: mijn boeken zaten een zomer later nog in het folie verpakt en ik genoot te veel van het studentenleven. Ik zette er dus maar snel een punt achter.”, vertelt Van Ruler lachend

Waar kwam die interesse voor journalistiek eigenlijk vandaan?
“Mijn vijftien jaar oudere broer was journalist. Hij was begonnen met Theologie, net als mijn vader, maar was daar na een jaar mee gestopt. Hij was zijn eigen weg gegaan en een vrije jongen geworden. Ik keek daar stiekem tegenop.”

De opleiding communicatiewetenschap was geweldig, echt een aha-erlebnis

Op 37-jarige leeftijd besloot u te beginnen met de studie Communicatiewetenschap in Nijmegen. Waarom vond u het toch nog nodig om te gaan studeren, ondanks het feit dat u al een tijdje aan het werk was?
Mijn man werkte in Keulen, dus toen we naar Maastricht waren verhuisd, ging ik op zoek naar een baan daar in de buurt. Ik had wat ervaring bij pers- en voorlichtingsbureaus, want daar kwam mijn talenknobbel en communicatieve vaardigheden goed van pas. Ik had op de secretaresse opleiding Schoevers blind en supersnel leren typen, waar ik nog steeds profijt van heb. Ik begon mijn eigen kleine freelance-bedrijf, want met een kind thuis was werk vinden niet makkelijk. Ik was in die tijd lid van veel verschillende verenigingen die zich bezighielden met pr en communicatie. Bij een van deze verenigingen hoorde ik dat de eerste opleiding Communicatiewetenschap zich in Nijmegen bevond. Ik stelde mijzelf vaak de vraag ‘in wat voor vak ben ik nou eigenlijk terecht gekomen?’ Er waren toentertijd helemaal geen opleidingen of cursussen, helemaal niks. Toen ik hoorde over deze opleiding wist ik direct: dit moet ik doen. Hoewel ik de oudste was, een klein kind thuis had zitten en totaal niet meedeed in het studentenleven, was het fantastisch. Het was een geweldige opleiding, echt een aha-erlebnis! Ik kreeg eindelijk in de gaten wat ik nou aan het doen was.”

U hebt eigenlijk uw hele leven aan voorlichting en communicatie gewijd, wat maakt dit vakgebied voor u zo interessant?
“Ik heb een hele andere opleiding gehad dan dat jullie hier volgen. Echt totaal anders, op z’n Nijmeegs zou ik bijna zeggen. Het was een anarchistische tijd, waarbij we veel Habermas moesten lezen en de nadruk werd gelegd op filosofie. Daarbij ben ik een domineesdochter en ik denk dat dat ook wel een beetje meespeelt. Ik heb altijd interesse gehad in hoe dat werkt: gecommuniceer. Ook was ik veel bezig met taal. Toen ik op een afdeling voor publiciteit en voorlichting terechtkwam, mocht ik onder andere congressen organiseren en brochures maken. Ik vond dit ontzettend leuk en divers werk. Voornamelijk de schriftelijke dingen werden aan mij uitbesteed en ik wilde dingen altijd net ietsjes anders dan mijn baas, dat kan ik mij nog goed herinneren. Ik wist dan niet hoe ik dit onder woorden moest brengen en kon beargumenteren, maar dit bood de studie mij. Deze leerde mij aan om bepaalde structuren toe te passen.”

Het hele interview met Betteke van Ruler lezen? Klik dan hier! Of neem één van de laatste papieren exemplaren van Medium Magazine mee! Je kunt de papieren versie vinden op de Roeterseiland Campus.

Cover: Myrthe Spall

Reacties

reacties

Nicole van Batenburg
Nicole (22) gaat graag als een niet-altijd-even-grappige-grappenmaker en kwebbelend bezig bijtje door het leven. Met haar nieuwsgierigheid, enthousiasme, kritische blik en diepgaande passie voor schrijven paste Communicatiewetenschap perfect bij haar om zo haar droombaan te bereiken.

You may also like

Comments are closed.

More in Interview