OpinionPolitics

House of diversity

Rutte met een enorme tribal-tatoeage, een jointje, of in de boksring met Geert Wilders. Zie je het al voor je? Zelfs voor het progressieve Nederland is dit voor een politicus niet voor te stellen. In Canada denken ze daar echter anders over. De nieuwe premier Justin Trudeau (43) heeft het allemaal: tribal-tatoeage en tv-presentatrice Sophie Grégoire (40) aan zijn rechter zijde. Een opvallende verschijning deze nieuwe premier, maar wat het meest opvalt is misschien wel het kabinet dat hij afgelopen woensdag heeft gepresenteerd.

Zijn nieuwe kabinet lijkt een poster-reclame voor diversiteit. Zo bestaat de helft uit vrouwen, een Inuit-minister, diverse Aboriginals, Sikhs en een voormalig vluchteling uit Afghanistan. Ook stelde Trudeau twee ministers met een handicap aan en wordt de blinde advocate die bovendien paralympisch zwemmer is de nieuwe minister van Sport. De Minister van Veteranenzaken is verlamd en zit sinds zijn 21ste in een rolstoel. Kan het nog diverser? Ja natuurlijk! Een kabinet is natuurlijk niet compleet zonder een uitgesproken homo; een ex-astronaut; een ex-gevangene en een ooit van terrorisme verdachte buschauffeur. “Alsof het de cast van Love Actually is – inclusief Hugh Grant in de persoon van premier Trudeau zelf” zo typeerde Arjen van Veelen het in zijn column voor de NRC .

Nu het heerlijk avondje dichterbij komt en we bezoek krijgen uit streken die een stuk verder weg liggen dan Spanje, is het diversiteitsdebat ook in Nederland flink opgelaaid. Ondanks dat diversiteit in de media een hot item is, komt het debat voor veel Nederlanders niet verder dan het delen van een anti-zwartepieten post op Facebook of een kritische gesprek bij de koffieautomaat: meer een lifestyle dan een noodzaak. Dit weerspiegelt zich in ons kabinet, die maar een handjevol vrouwen telt en nul niet-blanken politici. Erg jammer, want onderzoek heeft aangetoond dat diversiteit in organisaties de creativiteit en innovatie stimuleert. De troonrede zou wel kunnen profiteren van een beetje creatieve storytelling.

Zijn we in Nederland dan niet progressief genoeg met een regenboogpiet in het zwartenpietenjournaal? Wat ze in Canada kunnen, kunnen wij hier toch ook? Trees ziet wel wat in deze Canadese minister president. Hoogtijd voor meer vrouwen in hoge posities en een beetje kleur in de kamer. Waarom? Omdat, zoals Turdeau zo mooi zei: ‘ het 2015 is’. Punt.

Houd Medium in de gaten voor meer nieuws over diversiteit in Nederland. In december ligt er weer een nieuw exemplaar voor jullie klaar met hierin onder andere een Interview met Quinsy Gairo!

Reacties

reacties

Eva Samplonius
Eva (24) doet een master Corporate Communication en schrijft sinds dit jaar voor Medium. Ze heeft een voorliefde voor wijn, katten en woordgrapjes. Laatstgenoemd lacht ze zelf het hardst om. Zes jaar van haar leven bracht ze in Afrika door, het Keniaanse volkslied zingt ze dan ook uit volle borst mee. Jambo!

You may also like

Comments are closed.

More in Opinion