De uitreiking van de Oscars wordt dit jaar overschaduwd door een diversiteitsdiscussie, die een veel omvangrijker probleem blootlegt.

De Leonardo DiCaprio Oscar-memes cirkelen rond en vrouwenbladen staan vol actrices in de mooiste outfits: het is weer tijd voor award-season. Het lijkt er op dat er dit seizoen een belangrijkere vraag te stellen valt dan ‘who wore it better?’; hoe zit het met de diversiteit van de Oscars? Talloze zwarte acteurs hebben dit jaar geschitterd in uiteenlopende rollen, toch is geen van hen in de Oscarcategorie ‘beste actrice’ of ‘beste acteur’ genomineerd. Naast half Hollywood heeft ook Obama zich uitgelaten over het onderwerp: I think the Oscar debate is really just an expression of this broader issue. Are we making sure that everybody is getting a fair shot?”

Zwarte acteurs en de Oscars
In het verleden hebben er wel degelijk zwarte acteurs een Oscar in ontvangst mogen nemen. Denk bijvoorbeeld aan legendarische acteurs als Jamie Fox en Denzell Washington, beide wonnen ooit de Oscar voor beste acteur in een leading role. De enige zwarte vrouw die ooit een Oscar won in deze categorie is Halle Berry. De meest recente winst door een zwarte vrouw was voor Lupita Nyong’o in 2013, in de categorie beste actrice in een supporting role, voor haar optreden in Twelve Years a Slave. Hoewel dit stuk voor stuk mooie overwinningen waren, is het erg weinig in vergelijking met de hoeveelheid prijzen die blanke acteurs in de wacht slepen. De afgelopen twintig jaar was maar 8% van alle genomineerden een gekleurde acteur. Bij andere award shows zaten er wel gekleurde acteurs tussen de genomineerden, dus waarom kan het bij de Oscars, bekend als de meeste prestigieuze prijs die een acteur kan winnen, niet?

Inmiddels zijn veel zwarte acteurs het zat, zo hebben enkelen van hen zelfs besloten om de Oscars dit jaar volledig te boycotten. Onder hen ook het powerkoppel Jada en Will Smith. Zij hebben zich dit jaar luid uitgesproken over de diversiteit van de Oscars en met name kritiek geleverd op de groep stemgerechtigden, ook wel bekend als ‘The Academy’.

The Academy
Als je je ooit hebt afgevraagd wie bepaalt of Leo nu eindelijk die Oscar krijgt of niet, het gaat om een groep ‘professionals’: oud-regisseurs en acteurs. Deze mensen worden uitgenodigd om toe te treden tot de exclusieve club en kunnen jarenlang actief blijven. De kritiek van veel acteurs is dat deze groep totaal niet representatief is voor Hollywood en dat er veel te weinig diversiteit is binnen the Academy. Deze zou momenteel namelijk voor 94% bestaan uit blanke stemmers, waarvan ook nog eens 77% man van middelbare leeftijd en slechts 14% jonger dan vijftig. Dat de acteurs met deze kritiek een gevoelige snaar raken, blijkt uit de reactie van de voorzitter van the Academy. De Afro-Amerikaanse Cheryl Boone Isaacs gaf toe dat er inderdaad te weinig diversiteit was onder de genomineerden en dat ze meteen veranderingen gaan doorvoeren om de Academy diverser te maken. Zo wil Boone Isaacs onder andere meer vrouwen en etnische minderheden betrekken in het stemproces.

Are we making sure that everybody is getting a fair shot?

Diepgeworteld probleem
Hoewel het een stap in de goede richting is om de Academy wat jonger en kleurrijker te maken, is dat niet een directe oplossing voor het probleem. Rollen voor zwarte acteurs blijven moeilijk te vinden, vooral vrouwen hebben het lastig. Vaak wordt er gezocht naar blanke actrices en wanneer er wel gecast wordt voor een zwarte rol, gaat het vaak om een gestereotypeerd beeld van een zwarte vrouw, bijvoorbeeld een sassy sidekick die praat met veel vingerknipjes en ‘mmhhm’s’. De problematiek rondom ras leeft natuurlijk op veel meer plekken dan alleen in de filmindustrie. Denk aan een andere hashtag die je vorig jaar overal op social media tegenkwam: #BlackLivesMatter. Een uiting van wanhoop naar aanleiding van meerdere onschuldige doden als gevolg van politiegeweld in de Verenigde Staten. Uiteraard vind je rassenproblematiek ook dichterbij huis. Zwarte Piet, anyone? Men denkt graag dat racisme een zaak van het verleden is, maar helaas, niet is minder waar. Het is overal, van je naam onderaan een sollicitatiebrief voor een simpele kantoorbaan tot je auditie voor een grote filmproducent in Hollywood. De reactie is keer op keer hetzelfde: ‘sorry, je bent helaas niet wat we zoeken’. Vaak heeft men niets slechts in de zin en verloopt het proces onbewust, maar dat is geen excuus. Het is de hoogste tijd dat we ons afvragen wat President Obama al voor ons deed: are we making sure that everybody is getting a fair shot?

Het massale gebruik van de hashtag #Oscarssowhite geeft aan hoeveel iets als de Oscars los kunnen maken in de maatschappij. Het zijn namelijk echt niet alleen de zwarte acteurs die zich mengen in de discussie, ook blanke acteurs laten hun stem horen en het ‘normale’ volk heeft natuurlijk ook nog iets te zeggen. Door het diepgewortelde probleem in kaart te brengen aan de hand van een populair en controversieel iets als de Oscars, wordt het probleem zichtbaarder en verdwijnt langzaam het taboe.

Komende Oscar-night zal Amerika aan de buis gekluisterd zitten, worden de mooie jurken weer uit de kast gehaald, de gouden beeldjes weer uitgedeeld en misschien wint Leonardo dan eindelijk zijn Oscar. Helaas voor hem zal de opkomst laag zijn.

Cover: Davidlohr Bueso

947 Total Views 1 Views Today

Reacties

reacties